Nöbetçi Eczaneler
Bir dizi girişimler neticesinde; çatısından sıvasına, boyasından taban döşemelerine kadar yenilenen okullarının bahçesine bir de Özge Taşçı’nın adını taşıyan park yapılmıştı.
Beykozlu öğretmenin öğrencileri adına başkan Yücel Çelikbilek’e gönderdiği duygu yüklü teşekkür mektubu, Dost Beykoz ele geçirmiş, hemen ardından Dost Beykoz ekibi kendi imkanları çerçevesinde, defter, kırtasiye seti ve çeşitli oyuncaklardan oluşan bir set hazırlanarak hızlıca okula ulaştırılmıştı.
Hediyeleri alan öğrencilerin sevinçlerine ortak olmamız için çekilen ve gazetemizle paylaşılan resimlerde görünen bir ayrıntının Kader Gür tarafından değerlendirilmesiyle, tüm öğrenciler için ayakkabı ve çikolatalardan oluşan ikinci bir yardım paketi hazırlanmış ve eğitim süresince dostbeykoz ailesi olarak belli aralıklarla Beykozlu öğretmenin öğrencilerine destek sağlanmıştı.
Ayağının Tozuyla Teşekkür ziyareti
Öğretmen Özge Taşçı, filmlere konu olacak meslek aşkı ve örnek özverisiyle görev yaptığı dolu dolu üç yılın ardından, ‘çocuklarım’ olarak nitelendirdiği öğrencilerini başka bir öğretmene emanet ederek Beykoz’a tayin oldu. Kars'ın Soylu Köyü'ndeki okulunda geçirdiği zorlu günlerinde kendisini yalnız bırakmayan dostbeykoz ekibine babası ile birlikte teşekkür ziyareti gerçekleştiren Özge Öğretmen, geride bıraktığı üç yılı şöyle anlattı:
“Okula gittiğimde oranın bir okul olduğuna inanamadım. Tavanlar akıyordu, rutubetliydi. Değil eğitim yapmak, yaşamak imkansızdı. Babamı aradım ve dönmek istediğimi söyledim. Babam, oradaki çocukların eğitime daha çok ihtiyacı olduğunu ve kalmam gerektiğini söyledi. Okulu iyileştirmek için Yücel Çelikbilek’den destek almayı denememi söyledi…. Ben de mektup yazdım ve birkaç hafta içerisinde okulumuza malzemeler gelmişti bile. Okulumuza bir de park yaptılar. O gün çocukları görseniz…. ilk defa filmlerde gördükleri kaydıraklardan kaydılar. O kadar mutluydular ki ders yapmadık. Tüm gün park da oynadılar. Bir de benim ismimi verdiler parka, çok gururlandım. Görevim bitti, Beykoz’a döndüm ama ismim orada yaşayacak. İyi ki babamı dinlemişim, bu hikayenin en büyük kahramanı babam…
Her gün 40 km yol gidiyordum. Hafta sonları çabuk bitsin, çocuklarıma kavuşayım istiyordum hep. Her biri kapıda bana koşarak karşılıyordu beni. İçten, çok içten seviyorlardı. Bazı hafta sonları onları şehre indirirdim, hamburger yerdik. Birçok şeyi sadece televizyonlarda görebiliyordu. Her şeyin ilki onları o kadar mutlu ediyordu ki… Onlar mutlu oldukça ben de mutlu oluyordum. Birkaçını İstanbul’a getirdim, vapura bindirdim. Köyün kadınları ile kaynaşmam zor olmuştu ama çabuk aştım. Gün düzenledik ve her hafta birinin evinde gün yaptık. Ben onlarla, onlar kendileri ile kaynaştı. Onları çok özlüyorum. “
Sosyal medya üzerinden öğrencileri ve okulu için kırtasiye desteği çağrısında bulunan Özge Öğretmen, kendilerine iki yıl yetecek kadar kırtasiye malzemesi ve bir kütüphane oluşturacak kadar kitap ve ansiklopedi elde ederek arkasında bir de kütüphane bırakmış.
Sadece Beykoz’un değil, Dostbeykoz’da yayınlanan haberi referans alarak Özge öğretmene ulaşan Star Gazetesi'nin kendisi ile röportaj yapmak istemesi, Özge Taşçı’yı ‘yılın öğretmeni’ ilan etmek için yeterli bir nedendi.
Haber Merkezi