Demir Egüz: Yardımlaşma

Sincap ve tavşan çok iyi arkadaştı. Ormanda boş zamanlarını beraber geçiriyor, oynuyor, keşfediyorlardı. Okula da beraber gidiyorlardı. Dördüncü sınıf olmuşlardı. Yakında mezun olacaklardı.

Öğretmenleri Bayan Kaplumbağa onlardan proje yapmalarını istedi. Öğrenciler hemen gruplara ayrıldılar. Sincap ve tavşan aynı gruptaydı. Tavşan, sincabın yanına gelirken yanlışlıkla onun suluğunu yere düşürdü. Metalden yapıldığı için çok ses çıktı. Biraz da çatlak vardı. Sincap kızdı. Tavşan üzülmüştü.

Tavşan:

Sincap kardeş, çok özür dilerim!

Sincap:

Sen ne yaptın!

Tavşan özür diledi ama sincap bağırdığı için üzülmüştü. Sincap arkadaşını üzgün görünce hemen empati kurdu. Çok hırçın davranmıştı.

Bağırdığım için özür çok dilerim, dedi.

Sincap ile tavşan barıştı ve tam bahçeye çıkacaklardı ki derse giriş zili çaldı. İkisi birden:

Of ya! Yine oyun oynayamadık, diye söylenerek içeri girdiler.

Sıralarına geçtiler, kalan derslerini işlediler. Eve gidip hemen şu proje ödevini halletmeleri gerekiyordu. Bugün salı günü, cuma gününe yetiştirmeleri lazımdı. Sincap, annesine durumu anlatıp, izin aldı. Hemen tavşanların evine gitti.

Tavşan:

Kalem kutun nerede?

Sincap:

Ne? Kalem kutusu mu? Unuttum! Şimdi geri dönmem gerekecek.

Tavşan:

Dönmene gerek yok, ben sana veririm. Yedek makasım, yedek yapıştırıcım var.

Hemen işe koyuldular. Elektronik gitar yapacaklardı. O gün geç saate kadar çalıştılar. Tavşan, sincaba ihtiyacı olan malzemeleri verdi. Sonraki gün tekrar buluşup projlerinin kalan kısmını tamamladılar. Birlikte güzel bir iş çıkarmışlardı.

Saat çok geç olmuştu. Sincabın gitmesi gerekiyordu. Birbirlerine “hoşçakal” deyip ayrıldılar. Annesi Bayan Rabit kapıyı açtı.

Sana ne olmuş böyle? Çok yorulmuşsun.
Koşarak geldim anne. Tabi yorulurum.
Çabuk banyoya gidip temizlen. Sonra pijamalarını giyip doğru yatağa. Yarın için sana fındıklı kek yapıyorum.
Aa, çok severim! Teşekkürler anne.

Cuma günü erkenden uyandılar.

Sokağın başında buluşup beraber okula gittiler. Yol boyunca proje sunumları hakkında konuştular.

Sincap ile tavşan projelerini sunmak için sabırsızlanıyorlardı.Sonunda sıra onlara gelmişti. Öğretmen onları tahtaya çağırdı. Sunumlarını yaptılar.

Öğretmenleri:

Oo! Ne güzel olmuş bu, dedi.

Sınıf arkadaşları onları alkışladılar. Tebrik ettiler. Bayan Kaplumbağa onlardan projelerini panoya asmalarını istedi. Teneffüs zili çalınca panoyu hazırlamaya başladılar. Tavşanın makası kalem kutusunda yoktu. Sincaptan yardım istedi.

Şey, makasın var mı acaba?
Tabii ki var, olmaz olur mu? Al.
Teşekkür ederim.
Rica ederim dostum. Ben kalem kutumu unuttuğum zaman sen de bana yardım etmiştin.

Arkadaşlar ihtiyacı olduğunda birbirine yardım etmeli.

Sonunda panoyu bitrdiler. Ders zili çaldı. Öğretmen Bayan Kaplumbağa çok beğendi ve onları tebrik etti.

Fatinhoca İlkokulu 4/D Sınıfı öğrencisi